Την επόμενη Τετάρτη, 13 Απρίλη, παρουσιάζεται σε συνέντευξη τύπου η πρωτοβουλία ενός μεγάλου αριθμού φορέων, που έχουν ένα πολύ σημαντικό στόχο: Να σταματήσουν την ιδιωτικοποίηση του νερού, να διασφαλίσουν ότι δεν θα πληρώνουμε πανάκριβα και το νερό, αλλά και ότι θα υπάρχει επάρκεια νερού.

Για να γίνει αυτό, σε πρώτη φάση πρέπει να σταματήσει η παράδοση της διαχείρισης όλων των υδάτινων πόρων που χρησιμοποιούνται για την ύδρευση της Αθήνας σε εταιρείες, μέσω ΣΔΙΤ. Ο σχετικός διαγωνισμός αφορά τα φράγματα και τις τεχνητές λίμνες Ευήνου, Μόρνου, Μαραθώνα, τη λίμνη Υλίκη, τις γεωτρήσεις στην Πάρνηθα και το Βοιωτικό κάμπο, τα υδραγωγεία, τα δίκτυα μεταφοράς, όπως το κανάλι του Μόρνου, μήκους 400 χιλιομέτρων και τα αντλιοστάσια, που αποτελούν την κύρια υποδομή για την υδροδότηση του λεκανοπεδίου της Αθήνας. Από το διαγωνισμό αποκλείστηκε σκανδαλωδώς η ΕΥΔΑΠ ΑΕ, η οποία έχει, μέχρι σήμερα, τη διαχείριση όλου του δικτύου. Οι υποψήφιοι μνηστήρες, αντίθετα, δεν έχουν καμία εμπειρία στο θέμα και είναι οι ΑΚΤΩΡ, κοινοπραξία ΤΕΡΝΑ-ΙΝΤΡΑΚΑΤ και Μηχανική. Ενδεικτικό του είδους του «ανταγωνισμού» είναι ότι και οι τρεις διεκδικητές συμμετέχουν σε κοινοπραξία που κατασκευάζει το Βόρειο Οδικό Άξονα της Κρήτης.

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω, όταν πριν από 23 χρόνια, το 1999, έγινε το πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση του νερού και η ΕΥΔΑΠ έσπασε στα δύο:

  • Στην ΕΥΔΑΠ ΑΕ, που περιλαμβάνει τα διυλιστήρια νερού, τη διανομή και κατανάλωση, η οποία μετοχοποιήθηκε, ώστε, σήμερα, μόνο το 60% των μετοχών έχει παραμείνει στο ελληνικό δημόσιο.
  • Στην ΕΥΔΑΠ Παγίων, που ανήκει εξ’ ολοκλήρου στο δημόσιο και διαχειρίζεται τους υδάτινους πόρους που τροφοδοτούν το λεκανοπέδιο της Αττικής και όχι μόνον.

Η αιτιολογία για αυτή τη διάσπαση ήταν ότι οι υδάτινοι πόροι θα έπρεπε να παραμείνουν στο δημόσιο. Μέχρι σήμερα η ΕΥΔΑΠ ΑΕ έχει αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της λειτουργίας της ΕΥΔΑΠ Παγίων με μεγάλη αξιοπιστία και πολύ καλά αποτελέσματα. Το νερό είναι επαρκές, καλής ποιότητας, με περιορισμένες απώλειες δικτύων, είναι  σχετικά φθηνό και έχει μεγάλη περίοδο «χάριτος», εάν μείνουν ανεξόφλητοι λογαριασμοί.

Όλα αυτά κινδυνεύουν να ανατραπούν με την παράδοση της διαχείρισης σε κάποιο μεγαλοεργολαβικό σχήμα. Τα κόστη συντήρησης θα συμπιεστούν, η ποιότητα θα πέσει,  οι διαρροές και οι βλάβες θα πολλαπλασιαστούν και οι χρεώσεις θα ανέβουν κατακόρυφα, είναι η εμπειρία από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου επιχειρήθηκε κάτι παρόμοιο, από τη Χιλή μέχρι το Λονδίνο. Εξάλλου, γι’ αυτό ακριβώς, τα τελευταία χρόνια, σε όλο τον κόσμο έχουν γίνει εκατοντάδες επανακρατικοποιήσεις του νερού.

Προκειμένου να ακυρώσουν το διαγωνισμό, σωματεία εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ, έχουν προσφύγει στο ΣτΕ και η δίκη έχει οριστεί στις 10/5/2022. Να σημειωθεί ότι, μέχρι σήμερα, δύο φορές επιχειρήθηκε η πλήρης ιδιωτικοποίηση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ. Και τις δύο φορές, το ΣτΕ απέρριψε τη μεταβίβασή τους, αρχικά στο ΤΑΙΠΕΔ και, στη συνέχεια, στο Υπερταμείο.

Ένα μεγάλο φάσμα φορέων συμμετέχει[1], μέχρι σήμερα, στην Πρωτοβουλία, μεταξύ των οποίων ΑΔΕΔΥ, ΠΟΘΑ, Σωματεία της ΕΥΔΑΠ (Μηχανικών, Επιστημονικού Προσωπικού, Αποχέτευσης), Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ, επιδιώκουν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή φορέων, παρατάξεων και οργανώσεων Τοπικής Αυτοδιοίκησης, συνδικαλιστικών, περιβαλλοντικών, καταναλωτικών και λοιπών κινήσεων πολιτών, την στήριξη της Εκκλησίας και όλων των πολιτών που συνειδητοποιούν ότι το νερό είναι ζωτικό ανθρώπινο δικαίωμα. Η Πρωτοβουλία οργάνωσε μια πρώτη κινητοποίηση, την Τρίτη 22/3, στο Μοναστηράκι, όπου παρά τη βροχή και το κρύο, υπήρχε σημαντική συμμετοχή[2]. Η συμμετοχή ολοένα και διευρύνεται: πρόσφατα , 14 ΕΛΜΕ της Αττικής δήλωσαν υποστήριξη, όπως και ο Σύνδεσμος Γεωλόγων Μελετητών Ελλάδας. Ξεχωριστή σημασία έχει η απόφαση συμμετοχής της ΠΟΕ ΔΕΥΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία όλων των εργαζομένων στις επιχειρήσεις ύδρευσης αποχέτευσης της χώρας), όπως και της κυπριακής ΣΥΔΗΚΕΚ-ΠΕΟ, το τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο που εκπροσωπεί τους εργαζόμενους σε Δήμους και ΔΕΚΟ.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η απόφαση-σταθμός του Τ.Ε.Ε., το οποίο, παρότι η πλειοψηφία ανήκει σε σχήματα στηριζόμενα από την δεξιά, τοποθετήθηκε ομόφωνα και ξεκάθαρα υπέρ της ακύρωσης του διαγωνισμού, υιοθετώντας το σκεπτικό της Πρωτοβουλίας[3].

Το κύμα διαμαρτυρίας, που ολοένα μεγαλώνει, καθώς και οι προηγούμενες αποφάσεις του ΣτΕ, δημιουργούν ελπίδες ότι οι σχεδιασμοί αυτοί μπορούν να ανατραπούν.

Για το σκοπό αυτό, είναι κρίσιμο να δοθεί η δημοσιότητα που αρνούνται, μέχρι στιγμής, τα μεγάλα ΜΜΕ, που τηρούν σιγή ιχθύος για αυτό το κρίσιμο ζήτημα, ιδιαίτερα εν μέσω φαρμακερών ανατιμήσεων στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα είδη πρώτης ανάγκης.

Είναι ώρα για τον καθένα μας να μπει μπροστά για να υπερασπιστεί το πιο πολύτιμο και το πιο ζωτικό κοινωνικό αγαθό, ώστε να παραμείνει τέτοιο.

Είναι ώρα να πλαισιώσουμε την πρωτοβουλία με όποιο τρόπο μπορούμε και να πολλαπλασιάσουμε τις φωνές που διαμαρτύρονται ενάντια στην μετατροπή του νερού σε ένα ακόμη πανάκριβο εμπόρευμα.

 

Δέσποινα Σπανούδη

 

[1] https://protovoulia-dimosio-nero.gr/symmetoches/

[2] https://protovoulia-dimosio-nero.gr/sygkentrosi-diamartyrias-enantia-stin-eborevmatopoiisi-tou-nerou-22-3/

[3] https://protovoulia-dimosio-nero.gr/omofono-psifisma-tis-d-e-tou-tee-zitoume-tin-akyrosi-tou-diagonismou-gia-ti-leitourgia-kai-ti-syntirisi-tou-efs-athinas/

Διαβάστε επίσης

23ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας: 1, 2 και 3 Ιουλίου στα Ιλίσια

Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι αλλάζει Με αυτό το σύνθημα γίνεται…

2ο books n’ beer fest: 3-5 Ιουνίου, πλατεία Πρωτομαγιάς (Πεδίο Άρεως)

Το 2ο books n’ beer fest θα διεξαχθεί στην πλατεία Πρωτομαγιάς (Πεδίο Άρεως) κατά το πρώτο…

Το τραγούδι-ύμνο κατά των γυναικοκτονιών στο Μεξικό ερμήνευσαν θηλυκότητες της Ανοιχτής Ορχήστρας

Πηγή: www.rosa.gr Το “Canción sin Miedo” της Vivir Quintana αποτελεί ένα τραγούδι-ύμνο…

Το μετρό στην πλατεία Εξαρχείων μέσο τουριστικοποίησης

Περιδιαβαίνοντας τους δρόμους των Εξαρχείων όσοι και όσες μένουν ή κυκλοφορούν για…